Protokół sześćdziesiątego szóstego posiedzenia Wielkiej Rady Uniwersytetu Jagiellońskiego z dnia 23 listopada 1824 r.
Or. Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, sygn. S I 77, s. 255–258.
Edycja krytyczna: Mateusz Mataniak.

23 XI 1824

[s. 255] Działo się na posiedzeniu Rady dnia 23 listopada 1824 r.

W obecności JWW Prezesa Senatu i Rady¹, JWX. biskupa², senatora Grodzickiego³, Prezesa Appelacyi Nikorowicza⁴, zastępców konserwatorów Hoszowskiego⁵, Markowskiego⁶ i Krzyżanowskiego⁷, JW Kosteckiego⁸ profesora wysłużonego, JWX. Łańcuckiego scholastyka Kapituły Katedralnej⁹, Woźniakowskiego¹⁰ DM delegowanego od Reprezentacyi.

Przedmiot. Rektor Uniwersytetu przedstawia podaną do siebie prośbę P. Sołłowiewicza¹¹ nauczyciela języka rosyjskiego, w której proponuje nauczanie języka słowiańskiego. [s. 256] i powiększenie płacy swej uprasza z powodu, iż więcej godzin pracować musi aniżeli ma sobie wskazane, by młodzież zamierzony pożytek odnieść mogła. Uchwalono. Rada zważywszy użyteczność nauk języka słowiańskiego, i że nauczanie takowego jest Statutem Organicznym Uniwersytetu polecone, tudzież iż P. Sołłowiewicz obowiązany tylko do dawania czterech^a godzin w Uniwersytecie i tyluż w Liceach, dla odpowiedzenia chęciom znacznej liczby audytorów w samym Uniwersytecie godzin dziewięć^b naucza, a tam razem pracuje z przykładną gorliwością i^c młodzieży godzin 13, uznała za rzecz słuszną, aby wynagrodzenie jego było powiększonym w tym stosunku, iżby oprócz 2000 złp dotąd pobieranych od dnia 1 września aż do końca roku szkolnego bieżącego suma 1500 złp miesięcznymi ratami z funduszu oszczędności akademickiej wypłacaną mu była. W czym stosowne do Rządzącego Senatu uczynić wypada przedstawienie.

Przedmiot. Prorektor Liceum św. Barbary uprasza o wyznaczenie mu pensji do klas pięciu^d zastosowanej. Uchwalono. Kommunikować prośbę tę Rządzącemu Senatowi dla użycia jej przy budgecie na rok następny etatowy inicjować się mającym.

^a W oryginale: 4.

^b W oryginale: 9.

^c Wyraz nieczytelny.

^d W oryginale: 5.

Przedmiot. P. Münnich¹² profesor języków wschodnich przedstawia swoje użalenie się, że w Indexie Lectionum na rok bieżący szkolny drukowanym niżej P. Jankowskiego¹³ położonym został. [s. 257] Uchwalono. Wezwać Senat Akademicki aby w drukowaniu Indexu Lectionum na rok następny omyłkę tą sprostował, ile że się okazuje że P. Münnich pierwej był nominowanym na aktualnego profesora jak P. Jankowski i że przez upłynione lat sześć zawsze pierwej był drukowanym. O czym uwiadomić P. Münnich z zapewnieniem, że pomyłka ta prawa jego jakie aktualnie posiada bynajmniej ubliżać nie może.

Przedmiot. P. Estreicher¹⁴ profesor historii naturalnej w Uniwersytecie Jagiellońskim przedstawia potrzebę ustanowienia etatowego wypychacza skór zwierzęcych. Uchwalono. Odesłać do Senatu Akademickiego po opinię.

Przedmiot. Zastępca Rektora zdaje raport względem stanu funduszów na pensje dla wdów przeznaczonych, jak niemniej czyni porównanie zasług P. Dymidowicza15, P. Fijałkowskiego16 i P. Linhard17 profesorów zmarłych, których żony żądają pensjów. Uchwalono. Z pozostającej do rozrządzenia sumy 1000 złp z funduszów na pensje wdowie przeznaczonych przeznacza Rada P. Dymidowiczowej 500 złp jako powiększenie pobieranej dotąd pensji, a drugie 500 złp dla P. Linhard, a mianowicie pierwszej przez wzgląd na zasługi przez jej męża położone, a drugiej [s. 258] przez wzgląd na niedostatek w którym zostaje.

Na czym posiedzenie ukończyło się.

[Podpisy] Wodzicki, Darowski– sekretarz Rady.

[hasła: Wielka Rada Uniwersytetu Jagiellońskiego, Senat Rządzący, Senat Akademicki, Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, Liceum św. Barbary, pensja emerytalna, lektorat języka rosyjskiego, Katedra Historii Naturalnej, wdowy po profesorach]

¹ Stanisław Wodzicki (1759–1843): prezes Senatu Rządzącego, polityk o przekonaniach ultrazachowawczych, wróg niezależności UJ, swoją polityką doprowadził do wydania przez rządy państw opiekuńczych Przepisów tymczasowych dla Uniwersytetu (1821), które uchylały liberalny Statut uczelni z 1818 r., zasadniczo ograniczając jej autonomię; cieszył się poparciem Metternicha i Nowosilcowa; położył zasługi w dziedzinie botaniki, autor sześciotomowego dzieła „O hodowaniu, użytku, mnożeniu i poznawaniu drzew, krzewów, roślin i ziół” (1818–1828), J. Sondel, Słownik historii i tradycji Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012, s. 1416–1417.

² Jan Paweł Woronicz (1757–1829): od 1789 kanonik katedralny kijowski, w 1794 czł. Komisji Porządkowej Księstwa Mazowieckiego, 1800 czł. Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie, 1805 kanonik warszawski, 1808 czł. Rady Stanu Księstwa Warszawskiego, 1816 biskup krakowski, 1828 arcybiskup warszawski i prymas Królestwa Polskiego, K.R. Prokop, Poczet biskupów krakowskich, Kraków 1999, s. 214–220.

³ Feliks Grodzicki (ok. 1760–1838): w 1809 członek Tymczasowej Rady Administracyjnej w Krakowie, członek-asesor Komisji Organizacyjnej z ramienia Austrii, od 1815 dożywotni senator WMK, od 1821 komisarz rządowy UJ, poseł do Zgromadzenia Reprezentantów 1817–1818, 1821–1822, PSB t. VIII, Wrocław-Kraków-Warszawa 1959–1960 (J. Bieniarzówna); „Gazeta Krakowska” nr 98 z 7 XII 1817; nr 97 z 5 XII 1821.

⁴ Józef Nikorowicz (1753–1833): od 1815 prezes Sądu Apelacyjnego WMK; studia ukończył na Uniwersytecie Lwowskim, od 1793 prezes Sądu (Trybunału) Szlacheckiego w Tarnowie, od 1797 w Krakowie, członek Wielkiej Rady UJ, wybrany w 1827 na prezesa Senatu Rządzącego, urzędu nie objął, J.Wawel- Louis, Urywki z dziejów i życia mieszkańców Krakowa, red. J. Bieniarzówna, W. Bieńkowski, „Biblioteka Krakowska” nr 117. Kraków 1977, s. 170–171; K. Hoszowski Biografie ośmiu zgasłych członków Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, Kraków 1869, s. 37–42.

⁵ Mikołaj Hoszowski (1778–1828): senator WMK, w 1809 czł. Centralnej Komisji Rządu Tymczasowego, od 1816 sędzia Sądu Apelacyjnego WMK, od 1816 członek Komitetu Prawodawczego, w l. 1817–1828 marszałek sejmowy, od 1816 członek TNK, w l. 1817/18, 1824/25–1827/28 zast. profesora w Katedrze Umiejętności Politycznych; 1818/19–1822/23 profesor tamże, w 1824 dziekan Wydziału Prawa UJ, P. M. Żukowski, op.cit., s. 189–190; PSB, t. X, s. 33–34 (C. Bąk).

⁶Józef Markowski (1758–1829): profesor chemii i mineralogii UJ, kilkakrotny dziekan Wydziału Lekarskiego; od 1782 studiował nauki matematyczno-fizyczne i lekarskie, stypendysta Komisji Edukacji Narodowej, w okresie pobytu w Paryżu prywatny lekarz cesarzowej Józefiny, położył duże zasługi w zakresie dydaktyki chemii, zorganizował i wyposażył gabinet chemiczny, od 1817 wykładowca mineralogii; w 1818 Nowosilcow jako konserwator UJ powołał go na swojego zastępcę, w tym charakterze Markowski okazał się zausznikiem władz zaborczych, J. Sondel, op. cit., s. 820–821.

⁷ Adam Krzyżanowski (1785–1847): w l. 1807/08–1808/09 profesor nadzw. w Katedrze Prawa Wekslowego, 1809/10–1811/12 prof. Kodeksu Napoleona, kodeksu handlowego, prawa górniczego „tudzież praw na ostatnim sejmie ustanowionych”, 1812/13–1847 prof. w Katedrze Kodeksu Cywilnego i Handlowego; w l. 1814/15–1815/1816, 1826/27–1832/33 dziekan Wydziału Prawa; 1845/46–1846/47 Rektor UJ, od 1816 członek TNK, prowadził praktykę adwokacką, P. M. Żukowski, Profesorowie Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, t. 2: 1780–2012, red. D. Malec, Kraków 2014, s. 262–263; J. Sondel, op. cit., s. 725; PSB, t. XV, Wrocław–Warszawa–Kraków 1970, s. 587–588 (J. Bieniarzówna).

⁸ Franciszek Kostecki (1758–1844): profesor patologii i praktyki lekarskiej Szkoły Głównej; od 1785 adiunkt chirurgii, 1788 doktor medycyny i chirurgii, uczestnik powstania kościuszkowskiego, dziekan Wydziału Lekarskiego 1809, 1814–1818, w l. 1826–1830 asesor Komitetu przy Kuratorii Generalnej Instytutów Naukowych, J. Sondel, op. cit., s. 692, 1446.

⁹ Józef Łańcucki (1756–1841): archiprezbiter Bazyliki Mariackiej w Krakowie, 1809 dyrektor Wydziału Teologicznego, 1818 zast. prof. w Katedrze Teologii Pastoralnej i Wymowy Kaznodziejskiej, członek Komisji Organizacyjnej opracowującej konstytucję WMK oraz Komitetu Akademickiego, 1816 czł. Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, 1835–1837 Rektor UJ, J. Sondel, op. cit., s. 780.

¹⁰ Ignacy Woźniakowski (1779–1831): profesor medycyny i akuszerii UJ, czł. Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, w latach 1823/1824 senator WMK z ramienia UJ, pozbawiony Katedry Chirurgii i Akuszerii Teoretycznej w 1829, zmarł wskutek epidemii cholery, J. Sondel, op. cit., s. 547, 1279; „Gazeta Krakowska” nr 97 z 3 XII 1823; „Gazeta Krakowska” nr 105 z 31 XII 1823; „Gazeta Krakowska” nr 3 z 11 I 1824.

¹¹ Aleksander Serna-Sołłowiewicz: nauczyciel w gimnazjum w Krożach na Litwie, od 1820 r. lektor języka rosyjskiego z elementami gramatyki języka staro-cerkiewno-słowiańskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, zajęcia rozpoczął w r. akad. 1822/1823, ubiegał się o stopień doktora na Wydziale Filozoficznym, ale go nie otrzymał, skonfliktowany z młodzieżą akademicką, po wybuchu powstania listopadowego wyjechał z Krakowa, w 1831 r. powrócił, ale tylko do 1835, J. Sondel, op. cit., s. 1137–1138, 1202.

¹² Wilhelm Münnich: profesor języków orientalnych na Wydziale Filozoficzno-Literackim, Kalendarzyk polityczny Wolney i niepodległey Rzeczypospolitey Krakowskiey pod opieką Trzech Nayjaśniejszych i Najpotężnieyszych Monarchów zostaiącey na rok 1819, Kraków 1819, s. 53.

¹³ Józef Emanuel Jankowski (1790–1847): w latach 1817, 1829–1830 zast. prof. w Katedrze Prawa Natury i Prawa Kanonicznego, 1830–31 prof. tamże; 1818–1829, 1831–1847 prof. w Katedrze Filozofii na Wydziale Filozoficznym, 1837/38–1838/39 dziekan Wydziału Filozoficznego, 1819–1833 sekretarz UJ, adwokat, P. M. Żukowski, op. cit., s. 199–200; PSB, t. 10, Wrocław–Warszawa–Kraków 1962, s. 541–542 (W. Tatarkiewicz); J. Sondel, Słownik historii i tradycji..., s. 57.

¹⁴ Alojzy Estreicher (1786–1852): profesor historii naturalnej UJ, od 1809 dyrektor Ogrodu Botanicznego, dziekan Wydziału Lekarskiego, 1831–1833 Rektor UJ, senator WMK, J. Sondel, op. cit., s. 373–374.

¹⁵ Michał Dymidowicz: dr filozofii, emerytowany profesor Szkół Przygłównych, kasjer szkolny, członek Dozoru Głównego Szkół Początkowych, Kalendarzyk polityczny Wolney i niepodległey Rzeczypospolitey Krakowskiey pod opieką Trzech Nayjaśniejszych i Najpotężnieyszych Monarchów zostaiącey na rok 1819, Kraków 1819, s. 55, 57, 59.

¹⁶ Marcin Fijałkowski (zm. 1820): pierwszy profesor literatury polskiej na Uniwersytecie Krakowskim; w l. 1781–1788 nauczyciel w Szkole Przygłównej Krakowskiej, od 1786 wykładowca w Kolegium Moralnym, w l. 1798–1802 profesor literatury polskiej, w okresie Księstwa Warszawskiego członek Dyrekcji Edukacji Narodowej, od 1816 czł. Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, J. Sondel, op. cit., s. 391.

¹⁷ Ignacy Linhardt: absolwent Uniwersytetu w Wiedniu, zast. profesora weterynarii 1795–1797 tamże, w l. 1816–1817 profesor w Katedrze Weterynarii z anatomią porównawczą, okulistyką i dentystyką, K. Mrozowska, Historia Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1795 – 1850, [w:] Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1765 – 1850, t. 2, cz. I, red. K. Opałek, Kraków 1965, s. 137.